Aurikuloterapia

Wielowiekowe doświadczenia medycyny ludowej wskazują, że przy niektórych schorzeniach w okolicy małżowiny usznej pojawiają się punkty bólowe, a ich nakłuwanie wywiera działanie lecznicze. Już ponad 2 tyś. lat temu lekarze Wschodu, Egiptu i Persji wykorzystywali niektóre okolice ucha zewnętrznego podczas leczenia rwy kulszowej. Przypalanie małżowiny usznej w celu zmniejszenia bólu było wykorzystywane przez uzdrawiaczy Afryki, Środkowego Wschodu, Włoch, Franci i innych krajów.

W  VII wieku n.e. lekarze chińscy zauważyli również na małżowinie usznej kilka punktów, których drażnienie igłami usuwa bóle występujące w różnych częściach ciała. Ponieważ punkty te nie należały do systemu akupunktury, w miarę jego rozwoju poszły one w zapomnienie.

W medycynie europejskiej pierwsze doniesienia o działaniu na punkty ucha w celach leczniczych pochodzą z IV wieku p.n.e.. Hipokrates, który wiedzę na ten temat zaczerpnął z medycyny starożytnego Egiptu, opisuje ich działanie na potencję i funkcje rozrodczą. Oprócz tego w jego pracach wspomina się o leczeniu procesów zapalnych dolnych części ciała poprzez otwarcie określonych naczyń żylnych tyłu ucha.

W latach 1951 - 56 po przeprowadzeniu szczegółowych badań lekarz francuski Nogier opracował odrębną metodę leczenia nakłuwaniem małżowiny usznej tzw. aurikuloterapię, która została zaakceptowana przez francuskich akupunkturzystów, a wkrótce potem przez specjalistów akupunktury innych krajów, także w Chinach. Współczesna aurikuloterapia opiera się na teorii Nogiera; nie ma ona nic wspólnego z teorią akupunktury. Obecnie stosowane są dwie metody: francuska i chińska. Zasadnicza różnica między nimi polega na tym, że Nogier opiera się na pojęciu strefy; Chińczycy zaś stworzyli mapę punktów, nieco zresztą różniących się lokalizacją od francuskich.

AURIKULOTERAPIA to sposób leczenia, w którym wykorzystuje sie pobudzanie określonych punktów małżowiny usznej w celu terapii niektórych schorzeń.

Aurikuloterapia znajduje wielorakie zastosowanie, ale przede wszystkim jest to terapia bólu.

Wskazania do leczenia tą metodą są takie same jak w przypadku innych technik refleksoterapii (do których się zalicza). Metoda ta zasadniczo różni się od innych technik refleksoterapii, także od akupunktury, choć jest z nią porównywana, jednak w obu metodach miejsce działania jest bardzo małe (średnica punktów ok. 1 mm), a efekt leczniczy duży.

Nie należy traktować aurikuloterapii jako jedynego sposobu leczenia. Jeżeli choroba wymaga środków farmakologicznych (np. choroby serca) lub diety (owrzodzenie żołądka, uszkodzenie wątroby) aurikuloterapię należy stosować w połączeniu z lekarstwami ponieważ takie połączenie daje bardzo dobre rezultaty.


WSKAZANIA:

  • zespoły bólowe i zwyrodnienia kręgosłupa,
  • urazy,
  • neuralgie (twarzy i międzyżebrowe),
  • bóle i osłabienie mięśni,
  • zaburzenia przewodu pokarmowego,
  • bóle głowy, migreny.

Dyplom Akademii Terapii Naturalnych - Wrocław